Ferme Beauregard Les Pyrénées

Huh?? Wat dan? Nou…. om nog te proberen om alleen al onze terrassen onkruidvrij te krijgen…… Gisteren nog een laatste poging op de boulesbaan gedaan, onkruidje voor onkruidje uit de grond getrokken, maar daarna echt volledig gaar….. Het is niet te doen, niet te harden in die zon. Net al bijna 35 graden, en dan moet het warmste punt van vandaag nog komen….. zucht….. (’t is ook nooit goed hè? )

Dan zou je zeggen: dan doe je dat toch ’s avonds, dan is het niet zo warm? Nou… dan hebben we wat andere bezigheden. Zoals eerst de voorbereidingen voor het diner, daarna het diner zelf en uiteraard dan het afwassen en opruimen. En dan is het mazzel als we een keer voor middernacht ons mandje in duiken…

Nou, ’s morgens vroeg dan??? Iets met ochtendstond ??? Ehhhhh…..

Nòg vroeger op??? Dat gaat echt niet….. want na zo’n lange volle dag wil niet altijd de slaap echt direct vatten…

Zou het alleen aan de warmte liggen, of begint de leeftijd ook mee te spelen???
Ut zal wel weer overgaan denk ik dan altijd maar…..

Maar genoeg gemopperd over het weer en het onkruid: het is weer lekker vakantie vieren op Ferme Beauregard!! En da’s het belangrijkst.

Afgelopen weekend dus al weer een gitewissel en gisteren helaas weer afscheid moeten nemen van onze Belgische motormuizen die met tussenstop weer richting hometown vertrokken. En ook weer 2 nieuwe stellen mogen verwelkomen. Met ook weer een allerschattigst vriendinnetje voor Izzy en Bajou…… die zich overigens helemaal niet zo veel aantrekken van dat vriendinnetje. Een combi van ook hun leeftijd (10 en tegen de 10 jaar) en de warmte zal daarbij ook meespelen vermoed ik.

Het liefst liggen ze lekker op de tegels, en einde van de dag als we aan het koken zijn mogen ze even lekker op het grind aan de Noordkant. Wat Izzy heulemaal niet erg vindt, want zo kan ie prima in de gaten houden wat er in de keuken gebeurt… haha!

En zelfs toen gisteren hun grote vriendin Crème, de hond van een paar heuvels op die vaker even een gezellig bezoekje aan ons komt brengen, er weer was, vonden ze dat niet eens meer de moeite van heel enthousiast doen waard.

Wel gezellig hoor, zo met z’n 3-en!!

Maar ja, voor de dagelijkse behoeften moeten de vloerkleedjes toch wel even op de pootjes en zich een stukkie voortslepen…. waar vooral Bajou totaal geen zin in heeft. Maar waarom zou ie ook?? Het luiertje dat ie tegenwoordig binnen moet dragen doet toch goed z’n werk??? Nou Bajou, een beetje beweging….

En op onze vaste uitgaansroute kwamen we zomaar ineens een eend tegen, hangend in de zonnebloemen. Ut mot niet gekker worden!!

Wat een bofferds waren wij!! De hele week goed in de 30 graden, met als hoogtepunt donderdag 39,4…. nèt geen 40… (behalve dan bij hubbielief aan de bbq … ) en dan gisteren met een dubbele gitewissel een bewolkte dag met zelfs een windje om de boel lekker door te laten luchten….

O.k, o.k, dat dat hele kleine buitje mijn was op de lijn die bijna droog was weer ineens nat maakte en zo voor wat vertraging in ons schema zorgde laten we even buiten beschouwing…. maar voor de rest helemaal goed! En ook weer een gezellig kluppie aan tafel. En gewoon buiten kunnen eten, top!!!

De afgelopen week was ook weer een heel gezellige week met onze gasten.

De Tour de France kwam heel dicht in de buurt langs, en uiteraard deelden wij ons ‘geheim’ van het goede zichtplekje hier in de buurt – de Tour deed dezelfde ronde via Pamiers/Madière/Pailhes als 4 jaar geleden – graag met onze gasten en zij genoten. Zelfs degenen die echt geen Tourfans zijn vonden dit toch wel heel grappig om een keer mee te maken…

Wijzelf volgden de Tour op tv, want we zouden weer nieuwe gasten krijgen. Ook niet verkeerd hoor, zo met je neus voor de tv hier in de koelte. En we herkenden alles errug goed. Leuk om te zien! Plaatjes van Pamiers zelf…

En verder was het de week van de zonnebloemen!!! Want we zijn omringd…

Zou zo graag willen dat ze er ieder jaar stonden, maar ja, dat kan niet. Kan niet ieder jaar op het zelfde stukkie grond, zo hebben wij ons laten vertellen. Maar goed, dan maar extra van genieten als ze er wel zijn.

En vandaag zondag… rustdag… nou ja…. voor de gasten in de gites wel, die doen het lekker rustig aan. De gasten in de kamers zijn er op resp. racefietsen (jawel!) op uit voor een behoorlijke route, en de anderen op de motoren. Ook voor een flinke rit weer. Heerlijk zo’n motorpak aan met in de 30 graden…. had al meelij met ze toen ik ze vanochtend langs zag lopen naar de motoren toe . Maar ze komen iedere keer weer helemaal enthousiast terug van al wat ze gezien hebben, dus da’s helemaal goed, en vast die hitte in de pakken waard!!

Voor ons relatieve rust: er ligt nog een berruggie was en strijk, en uiteraard straks weer de voorbereidingen voor het diner vanavond. Wederom een gezellig volle tafel.

Tussendoor wellicht ook heel even rust? Tijd voor een spelletje wordfeud misschien? Met dan hoop ik wel betere letters…..

Echt nog nooit meegemaakt!!! Zal nu wel een toppotje worden, hahaha!!

Nog geen vakantieplannen gemaakt, en nu toch wel die kriebels voor een last-minute-er-even-tussenuit???

We hebben tussen 1 en 14 augustus nog een plekkie in een kamer voor een leuk verwenweekje…. verblijf met 2 personen in een kamer incl. ontbijt en ook iedere dag diner voor slechts € 795.

Voor de snelle beslisser!!!

Weer een week voorbij, een week waarin weer eens van alles en nog wat gebeurde…

Op de quatorze Juillet werden er eerst nog een paar calorietjes vermalen d.m.v. een kort wandelingetje vanuit ons paleis.

Daarna bezochten we met stralend weer de vide-grenier in Carla Bayle. Leuk, maar heul erg warm en waarschijnlijk mede daardoor lage opkomst. Van zowel standhouders als bezoekers…. maar toch altijd leuk om even rond te neuzen.

En wie zegt er dat de Fransen geen humor hebben…

‘elle marche quand elle veut’ staat erop …. (doet het als ze er zin in heeft….. jaja, weer een vrouw zeker ) ….

De volgende dag was het tijd voor de grande finale, en we zagen hoe Frankrijk het WK voetbal won…. onterecht volgens onze eigen voetbaldeskundige…. wijzelf hebben er geen verstand van, maar als ik ff voor mijzelf mag spreken, mag het dan ook met dit peperdure team…. want ik heb begrepen dat er nogal voor wat geld in het veld stond. Maar goed. Knap van Kroatië dat ze zo ver zijn gekomen.

De grande finale werd die nacht en volgende ochtend ‘gevierd’ met een klein bakkie hagel en regen…. pffff…. er viel maar liefst 90 mm. water in minder dan 24 uur. Nou, ik geloof dat slechts de lage plantjes en het gras daar blij van werden, want dit bleek nogal heel veel nattigheid te zijn eigenlijk . Wijzelf kregen gelukkig ‘slechts’ een staartje mee, das’s dan weer mazzel, richting Toulouse bleken zowel de Garonne als de Leze op diverse plaatsen hun oevers te zijn ontstegen.

Gelukkig droogde de boel snel goed genoeg op, zodat de dag erop door PP en onze Belgische vrienden de langere route kon worden gewandeld. De paden op… de lanen in… ehhhh… op…. ehhhh…. af….. nou ja….

In recordtempo hadden ze het rondje van 9,5 km gelopen…

En het was voor Sofie een goede oefening, want zij gaat binnenkort de ‘dodentocht’ doen in België, 100 km achter elkaar lopen, en dat voor een goed doel. Alleen…. dat is wel op vlak terrein (gelukkig) dus voor haar conditie was dit een goed ‘inlopertje’.

En superleuk vonden ze het ook! Da’s dan weer heel grappig: dit was nl. het Belgische gezin (de kids hadden dit keer te drukke eigen bezigheden ) dat jaren geleden bij ons in de gite kwam met de toen wat jongere kids natuurlijk en toen ze wegging verzuchtte ‘zo jammer, we komen eigenlijk nooit een 2e keer op een zelfde plek terug’. Dit was de 6e keer namelijk, haha! En …. hun doel is bijgesteld: le Patron gaf al aan maximaal 10 keer te komen, dus…. gezellig hoor!!!

Zij vertrokken na een aantal dagen ook weer, en helaas: toen ook weer zo’n groeizaam buitje…. grrrrr…… maar….. dat mooie weer hebben we ingehaald!

De dag erop maakten we namelijk met z’n 2-en hetzelfde looprondje van 9,5 km, gewoon even ‘omdat het kon’ en ook om mijn conditie nog even te checken.

Nou, daar bleek nix mis mee, we waren in ongeveer dezelfde tijd binnen…. EN…. we waren in goed gezelschap: boven ons cirkelde de hele tijd namelijk de Beluga XL…. huh…. wasdatdan??? Een net ontdekte soort Middeleeuwse vogel?? Uhhhh…. neeen..

Nou, het is namelijk het nieuwste model dat de Airbus van de Beluga op die dag voor het eerst de lucht in liet gaan. Voor de gelegenheid was ie omgedoopt tot dolfijn, gaf een grappig effect. Even een plaatje gegoogled om dat duidelijk te maken…

Op sommige stukjes konden we ‘m zowat uit de lucht plukken leek het wel!!!

We hadden die middag nog heerlijk vrij, lekker genieten van ons zwembad, en nog even een paar steekjes haken.

Duckface kijkt inmiddels met grote kijkers de wereld in….
(Sorry hubby, I’m in love again….. whoeha!)

En daarna ons weer klaar maken voor de ontvangst van allemaal nieuwe gasten, eerst in een kamer en afgelopen weekend in beide gites. En weer gezellig met z’n allen aan tafel.

Maar het hoogtepunt moet nog gaan komen: morgen komt de Tour de France namelijk in de echt directe omgeving!!! De etappe gaat van Carcassonne naar Bagnère de Luchon, en ze rijden door Pamiers heen, via Pailhes en door de grot van le Mas d’Azil.

Ik was vandaag al even in Pamiers voor de broodnodige inkopen (morgen is het centrum van Pamiers afgesloten tussen 09.00 en 15.30 uur) en het was al een drukte van belang! Ophangen van bordjes voor de tourrijders, nog de laatste werkzaamheden aan de wegen en…. heeeeeeeeel veel campers die inkopen aan het doen waren. Op de heenweg toen ik langs het grote parkeerplein in Pamiers reed stonden er nog een paar, maar op de terugweg al heel wat meer. Ik denk dat het een gezellige avond en dag gaan worden daar morgen!!!!

Onze gasten gingen ook allemaal, de meesten op weg naar de markt in Mirepoix, even op onderzoek uit. Om morgen een goed plekkie te hebben. Wij krijgen morgen weer nieuwe aankomende gasten, dus voor ons een 1e rangsplaatsje aan de tv. Ook niet slecht. Zeker niet met de meer dan 35 graden van vandaag, die ook morgen (en overigens de hele week) staat voorspeld….

Allemaal ook wel kijken op tv hè????

Op deze Nationale Franse Feestdag ook even tijd voor een serieus stukje, een afscheidsstukje voor onze Toos, speciaal voor haar op dit blog.

Want Toos was één van onze grootste blog-fans, dat was zeker!!! En wie was Toos? Bijna een deel van de familie van PP, want ze was meer dan 40 jaar de overbuuv in de straat waar zijn ouders tot een aantal jaren hebben gewoond, en waar PP dus ook heel wat jaartjes heeft doorgebracht. Tot ie uit huis ging. Hij leerde nog tennissen van Toos en Ab (haar man, die al heel wat jaartjes geleden overleed), heeft er nog klusjes aan en om het huis gedaan, en altijd werd er nog weer een bezoekje aan haar gebracht.

Of dat nu was toen PP al uit huis was, op kamers zat en studeerde, of sinds wij elkaar al kenden. Altijd werd er even een praatje gemaakt met Toos. Ze was het zeker niet altijd overal mee eens, maar dat Frankrijk-verhaal van ons vond ze geweldig!! Dus als we ofwel samen, ofwel apart in NL waren gingen we altijd even langs. En werden toen ‘ondervraagd’ over wat we op het blog nu weer hadden gedicht. Het leukst vond ze de meest kritische stukjes, dat was haar ook op het lijf geschreven, en ook de ontwikkelingen van eerst de hondenpuppen en daarna sinds ze volwassen waren vond ze geweldig!

Het allerleukst was als we samen in NL waren, met honden, en dan even met de honden langs op nummer 21. Dat die viervoeters vervolgens tot in lengte van dagen nog te vinden lange haren achterlieten op haar kleed, of dat ze alles met 1 stevige zwaai met hun staart van de tafel af zwiepten deerde haar niet. Even knuffelen met ze, dat was het leukst!

Ze werd helaas rap slechter, het laatste bezoekje dat we gezamenlijk aan haar brachten in februari was in het verpleeghuis in Zevenaar, maar wat vond ze het ook weer leuk toen. En het was toen ook nog echt Toos die je zag, wel veel moeilijker in spraak, maar op die dag goed ‘bij’.

Vol belangstelling, ze genoot nog van de verhalen en ook van het gepunnikte poesje dat ik voor haar mee nam. Het moest overal mee naar toe.

In maart was het laatste bezoekje, toen ging ik samen met schoonma en de andere buuv Geeke nog even bij haar langs, maar toen was ze al heel slecht.

En toch kwam er met de verjaardag van PP nog een kaartje, geschreven door haar ‘secretaresse’, zoals ze haar zus Greetje gekscherend daarin noemde. En zelfs toen nog humor erin.

Toos, we zullen je missen, maar je zult altijd een beetje bij ons blijven!!

hebben de Rode Duivels het gisteren niet gered. Als niet voetballiefhebbers hebben we uiteraard toch gekeken, en onze uiterste best gedaan te supporteren

maar het mocht niet baten…. de poules hebben toch van de frites gewonnen, jammer!

Benieuwd wat de Fransen dan verder nog gaan doen….

Afgelopen weekend weer afscheid genomen van de meeste gasten, waarbij in die dagen uiteraard weer bij een verjaardag werd stilgestaan. Want een verjaardag op Ferme Beauregard?? Een feestje?? Dat moet gevierd worden!!!

Hieperdepieppppppp….. HOERA!!!

En ook die avond werd er al meegehoezeeed met de toen overwinning van België..

En het toetje werd heftig genuttigd door de jarige …

Het blijft gelukkig geweldig heerlijk (lees: warmmmmm!!) weer, maar… het blijft helaas ook nog steeds rustig. Normaliter is de eerste week van Juli altijd al rustig maar nu zeker. Tja, wat wil je ook met het al maanden aanhoudende geweldige weer in NL en BE???

Geeft soms zelfs de gelegenheid voor onszelf om even aan het zwembad te zitten en te genieten van het heerlijk warme (inmiddels 28 graden!!!) water, en nog wat verder te punniken aan beestenspul en dergelijke…

Vanochtend een wat mindere verrassing:

Echt helemaal plat!!! F….!!!

Maar…. gelukkig was daar mijn redder in nood…. en kon met enige vertraging toch het ontbijt met vers brood van de bakker worden geserveerd…

Was ik overigens ff heul blij…. afgelopen maandag mocht ik namelijk weer naar Toulouse voor een afspraak met de oogarts, en het zou toch dan net op de snelweg aldaar gebeurd zijn….. ‘k heb nu weer heel goed opgelet hoe het moet, zo’n band vervangen, maar je zult net zien dat die moertjes dan nèt ff heel vast zitten en ik ze niet los zou krijgen….

Nu nog kijken of de band geplakt kan worden of dat er een nieuwe om moet.

Voorlopig ga ik maar eens kijken of ik zo’n kleedje kan maken, denk dat ie om mijn autootje ook wel leuk zal staan, niet???

P.S. Ik blijf altijd nog op zoek naar (restjes) van wol, katoen, acryl etc. voor de nodige projectjes, dus als iemand nog iets heeft……. altijd welkom!

Riepen we al allemaal heel hard: het mag best een beetje afkoelen hier??? Nou, dat deed het wel heel abrupt gisterenavond.

De ‘normale’ planning (ach, wat is normaal deze zomer??? ) liep wat anders, en gisteren stond de bbq op het program. Dus we waren eind van de middag in volle voorbereiding, toen PP met de honden ging lopen en een wel hele vervelende wolk zag hangen. Zo eentje die als ie over is en terug komt, nou, berg je dan maar!

En jawel…. het begon in 1x te stormen, en te ….. hagelen!!! Ja echt!! Hoe bizar….

Het bleef zelfs op sommige plekken best even liggen…. Vooral de Noordkant was slachtoffer van de hagel…

Stond de thermometer op dat moment nog op ruim 38 graden, na 10 minuten hagelbui was het in één keer 22 graden. Op zich niet verkeerd, maar het was voor ons wel rennen en vliegen om overal te zorgen dat het water niet naar binnen zou komen.

Er bleek later in die periode 15 mm water te zijn gevallen….

Daarna konden we toch vrolijk buiten beginnen met de bbq. Uiteraard stond PP met viervoeterig equipe klaar…

En de eerste bordjes konden ook buiten worden gegeten.

En het gaf weer mooie plaatjes…. het oog wil tenslotte ook wat….

Qua timing was het verder ook perfect. PP was nèt klaar met het bakken, toen het weer begon te regenen. Ook weer best heftig. Maar goed, we zaten rustig binnen.

Rustig? Ja, tot 1 heftige onweersklap de grond deed trillen en het daarna errug stil werd. Alles leek eruit geklapt, PP was zelfs bang voor de zekering in de meterkast, maar het bleek ‘slechts’ de aardlek. Pfff……

Ook in ons huis lijkt de schade beperkt, ook daar de aardlek, dus waarschijnlijk (weer) mazzel gehad. Een aantal apparaten moet nog worden gecheckt, maar voorlopig doen was- en droogmachines het nog. Da’s ff belangrijk zo in het seizoen.

Maar wel behoorlijke schade aan de muur aan de Noordkant, en het hout van het tuinmeubilair. Dat is weer een extra verfklusje erbij…. en laat onze verffanaat nog maar net toegekomen te zijn aan 2 deuren aan de Zuidkant…. want het is òfwel te nat, òfwel te heet. Jaja, we hebben het zwaar….. Inmiddels ook al weer ver in de 30 graden, en de vooruitzichten zijn dat dit nog wel ff aanhoudt. Misschien nog ergens een keer wat onweer, maar verder….. zomers!! (lees: tropisch)

Overigens ging ik gisterenochtend voor het eerst na de instelling van de 80 km regel richting Pamiers. In dat stuk zit een stukje weg waarop je met gerust hard 90 kon rijden….. (op andere stukken doen ze het ook, alleen daar was het al gekkenwerk!). En wat denken jullie? Zouden de Fransen zich daaraan houden??? Nou???

Ik had mijn slimme systeempje in de auto lekker op 82 vastgezet, maar werd aan alle kanten met heftig veel hogere snelheid voorbij gesjeesd….. Tja…. en heb weer wat hele mooie Franse driftige bewegingen erbij geleerd…. En als blikken konden doden…
nu weten ze alleen nog niet dat ik ook best gevaarlijk ben… haha! Dus laat maar komen…

Ook op deze eerste dag van Juli werd er weer vroeg gewandeld…. de nu geldende 80 km grens werd bij lange na niet gehaald want er zaten toch wel wat hoogteverschilletjes in. Alhoewel dit een klein rondje was…. ‘maar’ 4,7 km, het rondje waar wij zelf al een keer op vastliepen (te nat) en waar we onder deskundige begeleiding van achterbuuv Jik de juiste aanwijzingen kregen om over het stroompje te komen. Toen lukte dat nèt met behulp van een polsstok, maar vandaag met gemak na al die droge dagen. Een erg leuk wandelingetje. En ook nu ging bijna iedereen weer vol enthousiasme mee….

Gelukkig hadden ze afgesproken om vroeg te gaan, want daarna brak de hitte weer los. Zoals de hele afgelopen week al het geval was. Steeds weer rond de 35 graden…. Heerlijk voor onze gasten!

En heel even voor onszelf.

We ‘vierden’ zoals gezegd onze trouwdag al de dag ervoor, omdat we aankomende gasten op de dag zelf hadden, maar niettemin genoten we daar heerlijk van. Toch wel lekker af en toe, zo’n zwembad…

En om nog even af te sluiten met die 80 km: vanaf vandaag geldt deze snelheidsbeperking in La Douce France hè? Dus opletten!

Overigens ‘slechts’ voor 2 richtingswegen die niet worden gescheiden door afscheidingen (beton of anderszins)…. wat er best veel zijn.

Ennuh…. zal de gemiddelde Fransman zich daaraan gaan houden??

Nou…. ehhhh….